Selecteer een pagina

Net zoals iedereen kom je zo eens op een moment in het leven dat het allemaal niet meer lijkt te lukken. Je bent het moe, je hebt verdriet, je rouwt om dingen die er niet meer zijn en de nieuwe dingen lijken onbereikbaar, moeilijk en ja soms angstaanjagend.

En dan komt yoga op mijn pad. Ja niet zomaar. Er komt niets zomaar voorbij, je moet er zelf wel achtergaan. Ik ben naar Bali gegaan helemaal alleen zonder te weten wat met te wachten stond, ingeschreven voor een cursus “Yogateacher”. Ik zie mij daar nog de eerste keer in de les, tussen allemaal vreemde mensen, een totaal andere omgeving, vreemde taal en doodmoe van de reis, en ja eigenlijk vol verwachting. En dan komt het heel langzaam binnensijpelen zonder dat je erg in hebt, het gevoel en besef van wat werkelijk van belang is.

En dan werd het mij opeens zo duidelijk, ik heb mijn rugzak vol zorgen gedropt langs een pad in Ubud. Het gelukkigste moment van mijn leven.

Maar dan kom je terug in die Westerse wereld en dan begint de reis pas. Iedereen en alles om je heen zet je aan om de stekker hier weer in te steken en dat wil ik kost wat kost vermijden te doen, want dan staat de volgende rugzak klaar. En die wil ik absoluut niet !!!

Yoga is niet alleen een lichamelijke beleving maar vooral een geestelijke beleving. Een reis die nooit eindigt, maar als je die reis aanvat met een open geest en vol vertrouwen, is het een pad vol verrassingen en geschenken. Er opent zich een wereld van rust en geluk. Vertrouwen is voor mij het kernwoord. Vertrouwen dat het allemaal goed gaat en komt. Geloof in jezelf dat je de kracht hebt om zowel lichamelijk als geestelijk dit vertrouwen te koesteren.

Mieke